Public Programme as part of ghost:2568 triennial Wish We Were Here
Thai Labour Museum, 8 & 9 November 2025
May Adadol Ingawanij with Chalida Uabumrungjit, Kong Rithdee, Thai Film Archive, Ida Aroonwong, Tanat Teeradakorn, TAWMAYUI and Thai Labour Museum ๏ เม อาดาดล อิงคะวณิช ร่วมกับ ชลิดา เอื้อบำรุงจิต, ก้อง ฤทธิ์ดี, หอภาพยนตร์ไทย (องค์การมหาชน), ไอดา อรุณวงศ์, ธนัช ธีระดากร, ท้าวหมาหยุย และ พิพิธภัณฑ์แรงงานไทย
08 November 2025 ๏ 08 พฤศจิกายน 2568 For workshop applicants only ๏ สำหรับผู้สมัครเวิร์คช็อปเท่านั้น
09 November 2025 ๏ 09 พฤศจิกายน 2568 Open for public ๏ บุคคลทั่วไปเข้าร่วมได้
School for Ghost Activists Archivists
ใครคือผีคอยจัดเก็บข้อมูล? เราแต่ละคนต้องเรียนรู้จัดเก็บภูตผีอย่างไร?
School for Ghost Activists Archivists จินตนาการตนเองในฐานะโรงเรียนศึกษานอกเวลาที่โดนหลอกหลอนด้วยบรรดาวัตถุข้อมูลที่สูญหาย อีกทั้งยังติดค้างแรงงานของผู้คนที่ยืนยันจะเก็บรักษาวิญญาณของสิ่งพวกนั้นไว้ กิจกรรมเข้าโรงเรียนนี้ เชิญชวนศิลปิน นักทำหนัง คิวเรเตอร์ นักจัดงาน นักเขียน นักวิจัย นักศึกษา นักกิจกรรม และนักอาร์คิวิสต์ผู้ดูแลและผู้เก็บรักษา ให้มาใช้เวลาช่วงสุดสัปดาห์ด้วยกันที่พิพิธภัณฑ์แรงงานไทย เพื่อแบ่งปันเรื่องเล่าจากสิ่งของที่ซุกซ่อนในกรุเก็บหลากแหล่ง ฟังบทเพลงหรือสุ้มเสียงต่างๆ ที่อาจสิงสถิตย์อยู่ในสิ่งของจากอดีต
พิพิธภัณฑ์แรงงานไทยก่อตั้งขึ้นในปี 2536 จากการรวมตัวของนักเคลื่อนไหวเรื่องแรงงานและนักวิชาการกลุ่มหนึ่ง พิพิธภัณฑ์แห่งนี้คือพิพิธภัณฑ์แรงงานแห่งแรกของไทย และยังเป็นที่เก็บรักษาประวัติศาสตร์การรวมตัวและการต่อสู้ที่โดนมองข้าม คิวเรเตอร์กิจกรรม School for Ghost Activists Archivists ได้รับแรงบันดาลใจเสนอจัดกิจกรรมนี้ หลังจากที่บังเอิญพบเจอภาพถ่ายทรงพลังภาพหนึ่งบนหน้ากระดาษของนิตยสารที่สีซีดจางเต็มไปด้วยฝุ่นในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ซึ่งกระซิบให้เห็นถึงการไม่ปรากฎตัวของแรงงานหญิงและการจัดตั้งขบวนปฏิวัติสตรีนิยมในประวัติศาสตร์เวอร์ชั่นเสียงกระหึ่ม
กิจกรรมใน School for Ghost Activists Archivists ยังเกิดขึ้นได้ด้วยร่วมมือกับหอภาพยนตร์ไทย (องค์การมหาชน) ก่อตั้งขึ้นในปี 2527 โดยปัจจุบันนับเป็นคลังเก็บสะสมความทรงจำทางภาพยนตร์ที่สำคัญของประเทศ อีกทั้งเป็นสถานที่ย้ำเตือนให้นึกถึงภาพยนตร์และวัตถุดิบจำนวนมากที่สูญหาย โดนตรวจับ หรือถูกลบทิ้งไปในช่วงเวลาความผันผวนของเหตุการณ์ทางการเมือง
แนวคิดเช่นนี้สอดคล้องกับงานเขียนที่ว่าด้วยเรื่อง Ghost Cinema ซึ่งตีความตัวตนของผีในภาพยนตร์ไทยในฐานะผู้แบกรับประวัติศาสตร์บาดแผลที่ถูกกดทับรวมถึงความทรงจำทางการเมืองที่ต้องหลบเร้นหายไป กิจกรรมรวมตัวครั้งนี้จีงเป็นการทดลองสร้างกระบวนการเรียนรู้ที่สำรวจชีวิตหลังความตายของเศษเสี้ยวบรรดาเอกสารวัตถุที่เหลืออยู่ ไปจนถึงการปรับเข้าหาสิ่งของที่ตกหล่นทางกาลเวลาและภาพเงาที่ยังวนเวียนไม่หายไปไหนพวกนั้น
เวิร์คช็อปในวันเสาร์ที่ 8 พฤศจิกายน 2568 สำหรับผู้เข้าร่วมกลุ่มเล็กที่รวมตัวกันผ่านการเปิดรับสมัคร จะมาแลกเปลี่ยนเรื่องราวและวัตถุสิ่งของ โดยจะขอให้ทุกคนที่เข้าร่วม พกของเก่าจากอดีตที่ตนเองเก็บไว้เงียบๆ มาหนึ่งชิ้น จะเป็นของอะไรก็ได้ที่ทิ้งไม่ลง ที่ทำให้คิดย้อนกลับไปถึงทางเลือกแบบอื่นที่อาจจะเลือกเดิน หรือชวนให้คิดถึงอนาคตที่เคยคิดฝันถึงหรือที่อาจเป็นอื่น กิจกรรมเวิร์คช็อปกลุ่มเล็กในวันนี้จะ แบ่งปัน แลกเปลี่ยน รื้อฟื้น รวมถึงเสริมแต่งเรื่องราว ที่ได้แรงบันดาลใจจากวัตถุที่พกมา จะเป็นกิจกรรมที่ทำร่วมกับสมาชิกจากหอภาพยนตร์ไทยฯ พิพิธภัณฑ์แรงงานไทย และกลุ่มผู้จัดเวิร์คช็อป
ส่วนในวันอาทิตย์ที่ 9 พฤศจิกายน 2568 เปิดให้บุคคลทั่วไปสามารถเข้าร่วมได้ จะประกอบไปด้วยการฉายภาพยนตร์จากคลังเก็บสะสมของหอภาพยนตร์ไทยฯ พิพิธภัณฑ์แรงงานไทยและจากศิลปิน โดยผู้เข้าร่วมในวันนี้จะได้ร่วมเดินทัวร์รับฟังเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของพิพิธภัณฑ์และแรงงานไทยที่จะบรรยายโดยสมาชิกของพิพิธภัณฑ์ฯ รวมไปถึงวงเสวนาโดย เม อาดาดล อิงคะวณิช ร่วมกับ ชลิดา เอื้อบำรุงจิต, ก้อง ฤทธิ์ดี, ไอดา อรุณวงศ์, ธนัช ธีระดากร, ท้าวหมาหยุยและ อามาล คาลาฟ ผู้เสวนาจะร่วมกันสำรวจว่าร่องรอยของเสียงเพลง ภาพยนตร์ หรือวัตถุเอกสารจะสามารถปรับบริบทและถูกนำกลับเข้ามาเล่าเรื่องใหม่ได้อีกครั้งในขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมร่วมสมัยอย่างไร ทั้งยังตั้งคำถามต่อการแทรกแซงและกระบวนการการจัดเก็บข้อมูลของกลุ่มสตรีนิยมว่าจะสามารถทำให้มองเห็นการมีส่วนร่วมของผู้หญิงและร่างกายแรงงาน ซึ่งถูกลบเลือนไปจากความทรงจำร่วมทางการเมืองได้อย่างไร? แล้วเรารับมือกับ “ภูตผีของสิ่งที่หายไป” อย่างไร ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่ถูกควบคุม ทำให้หายสาบสูญ ไม่ได้รับการบันทึก หรือยังคงไม่ได้รับการยอมรับ ภายในการต่อสู้เพื่อความยุติธรรม?